Parodontologija

Parodontopatija je oboljenje koje zahvata sve delove parodoncijuma (potpornog aparata zuba), tkiva u koje su usađeni zubi i koje učvšćuje zube u vilici.

Potporni aparat zuba čine:

1. Gingiva tj. desni

2. Alveolarna kost tj. koštana čašica u kojoj se nalazi zub

3. Periodontalna vlakna koja spajaju zub sa kosti

4. Cement korena zuba.

Bolest je destruktivne prirode i vodi ka postepenom, ali progresivnom oboljenju, te konačnom gubitku jednog ili više zuba. Ispitivanja su pokazala da je oko 50 % zuba izvađeno zbog parodontopatije, a ne zbog karijesa.

Klinički simptomi koji se javljaju u toku parodontopatije su sledeći:

1. Inflamacija gingive tj. zapaljenje desni, 2. povlačenje desni, 3. parodontalni džepovi, 4. gnojni sadržaj u padorontalnim džepovima, 5. labavljenje zuba ili klaćenje, 6. patološka migracija zuba – promena položaja zuba, pomeranje na drugo mesto.

Parodontalni džep – PDP je prostor između desni i zuba gde se skupljaju naslage prepune bakterija, koje deluju svojim toksinima, dovodeći do upale mekog zida džepa tj. desni i razaranja koštane čašice u koju je usađen zub.

U toku parodontopatije bolova nema, a simptomi su neznatni, sem kad se pojave komplikacije.

Subjektivne tegobe koje pacijent oseća su: 1. krvarenje iz desni – koje se prvo javlja samo na provokaciju (pri pranju zuba, odgrizanju ili žvakanju čvrste hrane), a kasnije i na minimalan nadražaj; 2. osećaj trnjenja ili pečenja u desnima; 3. osećaj stranog tela; 4. osetljivost zuba na hladno a kod uznapredovalih stadijuma javlja se bol pri žvakanju, klaćenje zuba, razmicanje, naginjanje i na kraju ispadanje.

Faktori koji dovode do parodontopatije su mnogobrojni, a dele se na lokalne i opšte.

Lokalni faktori su: 1. dentalni plak – meke naslage, 2. zubni kamenac – čvrste naslage, 3. loše navike (žvakanje hrane samo na jednoj strani, disanje na usta, korišćenje prevashodno meke hrane), 4. karijes zuba, mehaničke ili hemijske povrede desni, 5. pogrešno izvedeni stomatološki radovi.

Opšti faktori su oni koji smanjuju otpornost organizma i parodoncijuma i ubrzavaju delovanje dentalnog plaka. Oni nisu u stanju da izazovu parodontopatiju, ali mogu da omoguće njen lakši i brži napredak. Ovde spadaju: 1. oboljenja krvi (npr. leukemije), 2. endokrini poremećaji – naročito od strane polnih hormona (doba puberteta i trudnoće), i pankreasa (šećerna bolest), 3. toksične materije (olovo, živa, bizmut, arsen), 4. nasleđe (nasleđuje se samo sklonost ka parodontopatiji), 5. starost.

Zahvaljujući naučnim i kliničkim istraživanjima, kao i velikim mogućnostima u lečenju, parodontopatija se u lakšim slučajevima može izlečiti, dok se u razvijenijim stadijumima može zalečiti, te sprečiti njen dalji razarajući tok.

U našoj poliklinici svaki pacijent se detaljno pregleda od strane parodontologa, jer ponekad su simptomi vrlo zanemarljivi, te ni sam pacijent ne zna da je bolest već počela. Preventiva je najbolji način da se spreči nastajanje bolesti, tako da joj posvećujemo puno pažnje, a sačinjavaju je:

1. Razgovor s pacijentom i obuka u cilju pravilne higijene usta i zuba.To podrazumeva pranje zuba u pravcu nicanja zuba, posle svakog jela, u trajanju 3-5 minuta, uz korišćenje pomoćnih sredstava za higijenu zuba tj. interdentalnog konca i interdentalne četkice.

2. Pravilna ishrana: konzumiranje svežeg voća, povrća i abrazivne, čvrste hrane.

3. Redovne kontrole (svakih 6 meseci ili češće) prilikom kojih se uklanja zubni kamenac, koji se normalno stvara, kao i meke naslage sa zuba, a prekontroliše se i stanje gingive i zuba.

4. Veoma je bitno da se svi kariozni zubi izleče. Sve neadekvatne protetske nadoknade (krunice, mostovi) i plombe, koje mehanički iritiraju desni, treba ukloniti i zameniti adekvatnijim.

Ako je parodontopatija već prisutna, primenjuje se terapija koja zavisi od stadijuma razvoja bolesti.

U početnom stadijumu stvaranja džepova, dovoljno je ukloniti zubni kamenac, mehanički obraditi džepove i isprati ih rastvorom antiseptika, te smiriti upalu, posle čega se smanjuje otok desni i dubina džepa.

Međutim, kada su defekti kosti veći, nekad do te mere da su zubi rasklimani, radi se hirurška intervencija, prilikom koje se čiste defekti u kosti i uklanja bolesno tkivo. Da bi se potpomoglo stvaranje nove kosti koriste se razne zamene za kost tzv. veštačke kosti, membrane i faktori rasta, koji omogućavaju obnavljanje razorenog tkiva, te učvršćivanje rasklimanih zuba.

U lečenju parodontopatije ostvarujemo veliki uspeh, a zbog ostvarene saradnje sa pacijentima, zadovoljstvo je najčešće obostrano. Naročito su zadovoljni pacijenti koji su došli u kasnim stadijumima bolesti, kada im je zbog klaćenja zuba predloženo vađenje i stavljanje totalnih proteza. Nakon terapije, oni zadržavaju svoje, učvršćene zube, koji obavljaju i funkcionalnu i estetsku ulogu.

Pacijentima objašnjavamo da svaki, i najmanji simptom koji primete na desnima, ne smeju da zanemare, a pogotovo krvarenje iz desni. lz tih razloga im savetujemo da nam se odmah jave na pregled, kao i da dolaze na redovne kontrole.

.

GALERIJA SLUČAJEVA

.

ESTETSKA PARODONTOLOGIJA-GINGIVEKTOMIJA

.

1. Pacijentkinja, 27 godina, urađena je gingivektomija.

Slika 1: Neposredno nakon gingivektomije
Slika 2: 2 nedelje posle gingivektomije
Slika 3: 6 meseci posle gingivektomije

.

.

2. Pacijentkinja, 16 godina, urađena je gingivektomija nakon skidanja ortodontskog aparata.

Slika 1: Posle skidanja ortodontskog aparata
Slika 2: Neposredno nakon gingivektomije
Slika 3: 3 nedelje posle gingivektomije

.

.

3. Pacijentkinja, 13 godina, urađena je gingivektomija u toku ortodontske terapije.
Slika 1: Početno stanje
Slika 2: Posle gingivektomije

.

.

GINGIVEKTOMIJA

.

Pacijentkinja, 13 godina, hiperplazija desni.
Slika 1: Početno stanje
Slika 2: Nedelju dana posle gingivektomije

.

.

LEČENJE TERMINALNE PARODONTOPATIJE SA MIGRACIJOM ZUBA

.

Pacijentkinja 2004. došla u terminalnom stadijumu parodontopatije.

Slika 1: Početno stanje 2004. godina-terminalni stadijum parodontopatije.
Slika 2: Uradjena parodontološka terapija,ugradnja veštačke kosti i ortodontska terapija.
Slika 3: 2010.godina – Pacijentkinja ima sve svoje zube. Stanje stabilno.

.

.

PARODONTOLOGIJA – ULCERONEKROZNE PROMENE NA GINGIVI UZ MIGRACIJU ZUBA
.

Pacijentkinja 27 godina.
Slika 1: Početno stanje.
Slika 2: Posle parodontološke terapije.
Slika 3: Posle zamene krune.

.

.

PARODONTOLOGIJA – KOMBINACIJA SA ORTODONCIJOM
.

Pacijentkinja, 55 godina.
Slika 1: Početno stanje.
Slika 2: Posle parodontološke terapije, postavljen je ortodontski aparat.
Slika 3: Posle završene terapije.

.

.

PARODONTOLOGIJA – REŽANJ OPERACIJA SA UGRADNJOM VEŠTAČKE KOSTI

1. Vodjena regeneracija tkiva sa primenom kolagene membrane.
Slika 1: Postavljanje kolagene membrane.
Slika 2: Postavljena kolagena membrana.

.

2. Ugradnja veštačke kosti.
Slika 1: Postavljanje koštanih trasplatata kod terminalne parodontopatije.
Slika 2: Materijal za regenerativnu terapiju.

.

SPLINTOVI – FIKSIRANJE ZUBA KOD TERMINALNE PARODONTOPATIJE

Pacijent, 30 godina, postavljanje fiberglas splinta.

Slika 1: Postavljanje fiberglas splinta.
Slika 2: DENTAFLEX SPLINT-gornja vilica.
Slika 3: DENTAFLEX SPLINT-donja vilica.

.

PARODONTOLOGIJA – MUKOGINGIVALNA HIRURGIJA
Slika 1: Uzana pripojna gingiva,povlačenje desni.
Slika 2: Uzimanje transplantata sa nepca.
Slika 3: Transplantat epitela sa nepca.
Slika 4: Mesec dana posle intervencije. Sprečeno dalje povlačenje gingive.

.

.